Natascha van Duuren schrijft over de meldplicht datalekken in Nederland.

Hoe kunnen datalekken voorkomen worden binnen zorginstellingen?

Bij het openslaan van de krant valt er niet aan te ontkomen. Mijn eerste gedachte is; leren ze het dan nooit bij de gerechtelijke macht. Het is zeker niet de eerste keer dat er dossiers bij het oud vuil gezet worden en door anderen gevonden. Het is triest om te lezen dat dit wederom gebeurt, maar eigenlijk is de reactie van de rechtbank nog veel stuitender. In plaats van het bericht serieus te nemen bagataliseert de woordvoerder het: "Het gaat om oud papier. Het lijkt erop dat iemand de inhoud heeft meegenomen uit een van onze papiercontainers." Of dat nu waar is of niet (en het lijkt er op dat dit ook niet klopt), doet er eigenlijk niet toe. Het is een uiting van onbelang en onbegrip. Ookal zijn de dossiers oud, het zijn nog steeds privacy gevoelige gegevens. De rechtbank zou zich moeten schamen voor dit gedrag en een dergelijke reactie. In plaats daarvan zouden ze het signaal serieus moeten nemen en aangeven dat ze direct een onderzoek in werking zullen stellen om te onderzoeken hoe dit heeft kunnen gebeuren en een traject op zullen starten om de procedures en de awareness op het gebied van privacy aan te scherpen.
In ieder geval toont het bericht aan dat technologie maar een (klein) deel van dit soort problematiek kan oplossen. Menselijk gedrag is een majeure factor en dat begrijpt de rechtbank duidelijk nog niet.

(foto Doriann Kransberg)